DS2 en de derby van Heerenveen

2 oktober 2017

Als volleyballiefhebber is er niks vervelender dan een vakantieperiode van 3 maanden overbruggen. Het is dan ook vaak al aftellen geblazen zodra de laatste training er op zit. Je zou bijna kunnen zeggen dat de kalender er letterlijk bij wordt gepakt om zo de weken één voor één af te strepen. Ja, wij bij dames 2 discussiëren al over het nieuwe seizoen, voordat deze überhaupt begonnen is.
 

Zoals bij veel teams, hebben er bij ons ook wat verschuivingen plaats gevonden. Waar we eind vorig seizoen met man en macht een team bij elkaar moesten zien te krijgen, staan er nu 10 speelsters op papier! Zo is ons team versterkt met maar liefst 2 ‘Missen’. Dat dit voor volle zalen zorgt, werd gelijk al duidelijk bij onze eerste wedstrijd. Heel Heerenveen was er massaal op uitgetrokken om ons tijdens de derby tegen OPM aan te moedigen. Kijkend naar de tribune, waar veelal mannen zaten, werd al snel gegrapt; dit moet vast door al dat nieuwe vrouwelijk schoon komen… Ook zijn we maar wat blij met de komst van Fienke, die met haar power voor heel wat aanvalsgeweld zal zorgen.
 

Een déjà vu moment was daar, want vorig seizoen mochten we de eerste wedstrijd ook in het hol van de leeuw spelen. Dat zo´n eerste wedstrijd altijd ietwat onwennig is, was vorig jaar al gebleken. Maar liefst 4 van de 8 dames was wel iets vergeten. Je kon het zo gek niet verzinnen, van sokken tot sportbh´s en van ondergoed tot sportschoenen. Gelukkig hadden we onze cleptie, die ieder van ons kon voorzien van dat toch wel belangrijke item. You name it, alles was voor handen! Maar dit jaar moeten we het allemaal zelf zien te rooien, want cleptie heeft ons verlaten. Zij werd te goed bevonden en mag nu uitkomen voor het beroemde Hevoc ds 1. Blijkbaar zijn we best goed in staat om alles zelf te regelen, want van de hysterie van vorig jaar was niets te merken. Vol goede moed betraden we dan ook de paarse hol van Sportstad. Vorig jaar werd er namelijk een knappe 2-3 overwinning geboekt en we waren er op gebrand om nu weer hetzelfde te doen!
 

Arjan was bereid gevonden om ons te coachen, aangezien ons eigen lichtvoetig reetje zelf een wedstrijd moest spelen. We gingen voortvarend van start en al snel hadden we een lekkere voorsprong te pakken. Zo te zien waren die voorbereidingstoernooien toch nog ergens goed voor! De pass liep lekker en de punten werden snel binnen geslagen. Toen de blokkering ook nog eens lekker hing, was er geen houden meer aan. De set werd binnen gehaald met 16-25.
 

Een lekker begin! Op naar set 2. Ook aan deze set begonnen we lekker. Al kwamen de dames van OPM steeds beter in hun spel. We maakten het nog even spannend aan het einde van de set, maar met 2 opslagen die door het raken van de netrand, net aan de goede kant van het veld belandden, werd het toch maar even 23-25.
 

Maar helaas, het tij bleek gekeerd. De flow van de eerste twee sets wisten we niet vast te houden en al snel gingen de welbekende koppies hangen. De pass kwam niet meer aan en belangrijke rally’s wisten we niet te winnen. OPM kon hier goed van profiteren en kwam meer en meer in hun eigen spel. De twee daarop volgende sets werden dan ook vrij eenvoudig door hun binnen gehaald.
 

In de alles beslissende vijfde set probeerden we nog 1x alles op alles te zetten. Maar op een paar mooie punten na, wisten wij helaas weinig meer in te brengen. Het begon als een fantastische pot, maar eindigde met een ietwat zure nasmaak. Een leerzame wedstrijd, met genoeg stof tot nadenken… Gelukkig deden de smeulende bitterballen van de BW hal de pijn wat verzachten en werd er al snel geproost op het nieuwe seizoen.