Geschuurd! Euuhh gewonnen!

28 september 2014

De eerste competitiewedstrijd van het seizoen zit er weer op, en ja ook nog positief! Lekker 3 punten mee naar huis genomen vanuit Gorredijk. We speelden dus tegen Reva in eigen huis en dat ook nog zonder onze coach!

Dat we dus nog wat onwennig waren met het fenomeen ‘ergens anders volleyballen zonder onze coach’ was te merken. Onze nieuwe aanvoerdster wist in de zaal niet echt waar we nou moesten spelen of hoe je überhaupt achter zulke informatie kunt komen. Na wat gedraal op de meeste tactische positie in de hele hal (lees: de looppassage van uitgebalde volleyballers), was de aanvoerdster er toch achter gekomen waar we speelden. Hierna vervolgde zij haar weg met het invullen van de formulieren wat ook errruuuug lang duurde allemaal (lees: het thuisteam moest het eerst nog invullen, de scheidsrechter had geen idee wat zij allemaal moest doen, plus een telster die ook nog eens geen idee had). Gelukkig was de rest van het team goed bezig met de warming-up enzo.

De eerste set was Berendina onze coach en mocht ons dus aanmoedigen op de bank. De dames van Reva waren nog erg indrukwekkend met het warmlopen, maar nadat Charissa begon met opslaan waren wij opeens veel indrukwekkender. Iets van 13 keer werd er geserveerd door onze monsterpower serveerster. De Reva dames hadden geen antwoord dan alleen hun schouders ophalen van de pijn. Uiteindelijk de eerste set binnen geslagen met 8-25.

Op naar de volgende set waarbij Asli aan de kant stond te coachen (en te bedenken of ze haarzelf er ook weer in kon zetten ;)). Laat dames 5 dames 5 niet zijn en deze set lekker een beetje aan te zitten klooien. De eerste set ging veel te gemakkelijk en dus besloten we maar om een beetje te gaan staan prutsen. De scheids (normaal mini/jeugd fluitster) ging er zelfs technisch voor lopen fluiten. Tsjonge wat een geluk dat we toch nog even terugkwamen en er 12-25 van maakten.

Het groene balletje was al binnen hiermee, maar ja ‘we wanted gold’, dus besloten we er druk op te zetten. Charissa op de bank als coach is hier erg geschikt voor met haar aanmoediging en tips. Wel hadden we toch een klein dipje waarop deze coach een time-out aanvroeg en er ons weer even bij haalde. De druk ging er weer op en we wonnen met 11-25.

En zo werd er weer gedoucht in aller haast om naar de BW-hal terug te keren, waarbij één speelster van schrik de crèmespoeling er van open deed spatten in haar tas; en zo niet volledig gekleed terug kon keren naar de thuishal. Hoe vervelend ook, bij aankomst in de vertrouwde omgeving van de thuiskantine was de pret hoe dan ook niet te drukken en maakten we er nog een gezellige avond van.