It giet te gek mei h2!

2 oktober 2014

Na de winst op de sint nykster mannen, mochten de mooiste mannen van Hevoc aantreden tegen ”ouwe seunen”. Dat ”ouwe” was niet terug te vinden in het veld, want menigeen uit het ook nog eens knapste team van hevoc kon hun vader zijn.

 

Een oud harlings gezegde luidt: Oan de diik waait it altiid. En dat hebben de meest winderige mannen van Hevoc ondervonden. Na een goede eerste set met wind mee, kregen we in de tweede set de wind vol van voren. De gelijke stand was een logisch gevolg.

 

Na de tik in de 2de set begonnen we aan de derde set. Mijn voorstel om meteen maar te beginnen met de vijfde set werd in de wind geslagen. Gelukkig kwam het mentaal sterkste team van Hevoc in de 3de set terug met goed volleybalspel en werd deze overtuigend gewonnen.

 

In de vierde set was de wind gedraaid, die kwam ineens iets meer uit het noord oosten. We roken de warme zweterige vieze lucht(die lang op zee is blijven hangen) uit ”de boeg”, in combinatie met de nadampen van de slaapvertrekken van ”t kraaienest”. Alle concentratie was verdwenen en we begonnen te dromen van een Ameland zonder regen, wind, katers, einden lopen naar de velden en skelters die niet doortrappen. Met deze dromerige blik in de ogen, vielen de ballen links en rechts op de grond. Uitgerekend ook nog op de 81m2 met dikke lijnen erom heen, waar wij middenin stonden. Ons spel was van een redelijk niveau, maar de Harlingers begonnen te meppen alsof ”Rikst van t Oerd” met haar lantaarn achter ze aan zat.

 

Zoals altijd worden geniale spelverdelers niet begrepen, maar hebben ze achteraf altijd gelijk. Conclusie: Het was tijd voor de vijfde set! Onze uiterst lieve, knappe, galante en empatische scheidsrechter floot voor het begin van de vijfde set. RESPECT! Want het thema van dit jaar is respect en moeten we aan het begin van de wedstrijd handjes geven. Uiteraard doen de ”kan ik dat wel zeggen, ja dat kan ik zeggen”, meest respectvolle mannen van Hevoc er aan mee. Aanstaande vrijdag ga ik uit respect de veters van mijn tegenstander knopen! Met een dubbele knoop uiteraard. Dit laatste terzijde.

 

De vijfde set was een lust voor het oog. Met oogstrelend volleybal aan beide kanten was het genieten voor de toeschouwers. Een waar spektakelstuk ontpopte zich en zelfs de spelers van andere velden stroomden naar veld 1 om toch nog een glimp van dit spektakel op teĀ  vangen. De fysiek fitste mannen van Hevoc trokken aan het langste eind en zo werd deze wedstrijd toch nog gewonnen.

 

Omdat de hordes kinderen bleven aanstromen en de maagjes van de helden uit het tweede aardig leeg waren, werd er in het naastgelegen stadje onder begeleiding van de best geklede man van Hevoc een hapje gegeten.

 

Aanstaande vrijdag komt CoVoS op bezoek. We moatte freed mar wer es in t waar sjen!