H4: Mama mía, wéér een vijfsetter, get a life !

Op vrijdagavond om 21:15 spelen in de Sadoniahal te San Nicolás (heilige Niek),
kent u die uitdrukking ? Nadat we de eerste set over SNNV gewalst waren leek
een eenvoudige zege in de maak. Edoch, de scheids (met fluitallergie, rugproblemen,
en alle technische fouten van de opponent wegwuivend) de gillende keukenmeiden op
het veld naast ons, het tijdstip, onze tanende strijdlust en de geniepige serve van
de krasse knarren tegenover ons zorgden dat de wedstrijd kantelde. Van 2-0 voor
in sets naar 2-2. De oplettende lezer begrijpt het al: wederom een vijfsetter voor
onze dolende helden.

Een ware achtbaan van emoties was het gevolg: bezieling, beleving, gelatenheid,
verbijstering, apathie, wanhoop en berusting wisselden elkaar in rap tempo af.
Of de neutrale kijkers (alle 3) op de tribune het ook zo ervaren hebben is een andere
zaak. Wat wel zorgen baart is dat we als een soort Sint Nicolaas met gulle hand
sets uitdelen aan teams die zich reeds met een 0-4 of 1-3 verlies hebben neergelegd.
Blijkbaar heerst er bij een aantal spelers de stille, onbewuste wens om elke week
vijf sets te spelen. Dat we vervolgens steeds pas om 23:30 de reeds verlaten kantine
binnen strompelen wordt kennelijk voor lief genomen.

Was het dan louter kommer en kwel ? Neen. Mentale veerkracht zorgde ervoor dat we de laatste
set voor de poorten van de hel wegsleepte. Is dit alles nu niet wat overdreven, hoor ik u
denken. De trouwe lezer (wie niet) weet inmiddels dat de H4-verslagen doorspekt zijn met
humor, zelfkennis, verstand van zaken, liederlijk taalgebruik: bloemrijk leesvoer om het
samen te vatten. Ahora bien, ik wil de gastspelers (jong en oud) bedanken voor hun tomeloze
inzet, hun inspirerende en aanstekelijke geestdrift, ik wil de laptop door het raam gooien
ware het niet dat ik bovenstaande nog moet publiceren (bloed, zweet en tranen zijn rijkelijk
gevloeid).

Het absolute hoogtepunt van de avond was trouwens de traditionele pubquiz in de Blauw-withal
met jarige Cees, Douwe, Berend, Marco, Jan en natuurlijk quizmaster Wim. Het blondschuimend
bier deed ook een duit in het zakje alsmede de niet aflatende stroom van klassiekers uit de
jaren 50 en 80. Om een lang geding kort te houden, er was wederom sprake van een geslaagde
avond ! Nada mas, volgende week wacht ons wéér een topper, Stavoren komt op bezoek en kan
op een warm onthaal rekenen ! (of toch niet)

Saludos, un reportaje de Klaas B.