Heren 3 wint maar ontluikt niet

3 november 2013

Heren 3 zit in de positieve flow de afgelopen weken.

Ondanks blessures en dankzij enthousiaste invallers heeft heren 3 al aardig wat punten in de pocket. Vorige week werd Flora verslagen met 3-0. Een dergelijke uitslag is natuurlijk de kunstmest die heren 3 doet bloeien. Ook afgelopen vrijdag had heren 3 niet een rol als muurbloempje. Hoewel de ware potentie niet bepaald wilde ontluiken.

Onze ploeg was vanavond weer wat fitter dan in de weken daarvoor. Arno had het verkoudheidje afgeschud. Fokke was voor zijn begrippen weer aardig blessurevrij en iedereen was aanwezig. Klaas Boersma had de rol als koots op zich genomen. Enkele tactische time-outs van zijn kant heeft H3 menig keer weer in de wedstrijd geholpen, zo zou later blijken. Henri was zo vriendelijk om als reserve te fungeren.

Het begin van de wedstrijd begon wat frisjes. Zowel letterlijk als figuurlijk. Het spel kwam wat moeilijk op gang. Rommelig was het sleutelwoord de eerste set. Dit zou de rest van de wedstrijd zo blijven. De eerste aanval van de wedstrijd van aanvoerder Pelle was wel een dekselse klap. De Tjûkemarders bleek echter een tegenstander waar we wat moeite mee hadden om achter ons te laten. De eerste set vonden we het bijvoorbeeld nodig om een voorsprong van tien punten bijna uit handen te geven. Wat betreft de tegenstander zou je bijna denken dat ze een voorliefde voor het volleybalnet hebben. De versoepelde spelregels m.b.t. netfouten werd aangegrepen om te pas en te onpas aan het net te zitten en een voet onder het net uit te steken. Gelukkig wist de arbiter hier wel raad mee, blessures hebben we bij heren 3 al genoeg dacht ik zo. Technisch lag het niveau bij beide ploegen laag. Regelmatig kon de bal weer worden gevangen omdat er onzuiver werd gespeeld. Ondanks aanhoudende protesten bleef de scheids stoïcijns. De eerste set werd binnen geharkt door H3.

De tweede set was ook niet fraai maar werd toch gewonnen. De pass liep niet lekker. Henk heeft weer flink wat meter moeten maken om er nog iets van te bakken. De mid aanval werd niet goed gevonden helaas. Ook niet als de pass wel lekker lag. Marten kon gelukkig nog wel een paar mooie punten scoren door een stevig blok neer te zetten. Ook kwam het oude talent van onze ploeg meer om de hoek kijken. Menig onmogelijke bal werd van de grond gevist. Een redding van Henk in het bijzonder. Op een gegeven moment wisselden Arno en Rimmer tijdens de set van positie. De tegenstander kon de blokkering hier niet snel genoeg op aanpassen. Weer wat puntjes erbij. Arno kon hierdoor ook een beetje op adem komen. Hij was ook veel te fit aan deze wedstrijd begonnen voor zijn doen.

In de derde set kwam Henri op mid. Rimmer kwam hierdoor op zijn vertrouwde buitenpositie. Gelukkig had dit een positieve uitwerking op zijn motivatie. Emotioneel-vrij zijn doet wonderen bij zo’n jongen. Het niveau van de wedstrijd bleek echter niet meer te redden. Het was een rommelige wedstrijd. Zonder valse bescheidenheid wil ik het laatste punt van de wedstrijd toch onthouden aan de lezer. Deze was zo miraculeus dat hij niet in woorden is uit te drukken. Dit soort lichtpuntjes (het eerste en het laatste punt bijv.) zorgen er gelukkig wel voor dat ook dit gouden balletje toch mag schitteren. Henri, Klaas en Klaas bedankt.

Rimmer