HeVoC DS 5 – L.V.C. DS 3

3 november 2013

Nadat er twee andere verslagen bij zijn gekomen op de website durft dames 5 ook weer bij te dragen aan de HeVoC website en daarom weer een verslagje namens ons.

Wij mochten vrijdag aantreden tegen de nummer 1 in de competitie: LVC dames 3. Altijd spannend om tegen een nummer 1 te spelen en met name omdat wij ook zo dicht bij deze positie zitten. Aan de voorbereiding kon het niet liggen, de woensdagavond ervoor werden de spiertjes goed warm gemaakt en extra versterkt door het gebruik van de medicijnballen. Waarbij de ene dame de buikspiertjes wat extra aandacht kon geven kon de andere dame gewillig haar rugspieren trainen. Nadat het krachttrainingsrondje was geklaard werden de 3 kg ballen van de ene achterlijn naar de andere gegooid en dat gaf zeker hoop. Dames 5: bodybuilders in the making.

Dan naar de vrijdag: Charissa had een beetje een ongelukkig ongelukje met de trap gehad en mocht ons als teller ‘aanmoedigen’ samen met Mark. Wel hadden we Debbie mee als extra support, bedankt nog daarvoor!

De eerste set was niet voldoende, de spieren hadden waarschijnlijk nog last van de woensdag en er kwam niet uit wat we hadden verwacht; resultaat 15-25 voor LVC. Ondanks een betere focus en spel in de tweede set konden we deze net niet binnen halen en bleven we steken op de 22. Gut, nou dan moesten die spieren toch wel wat laten zien in de derde set en dat klopte ook. Met een goede focus eindigden we de derde set met 25-18.

Verloren, maar zeker tevreden met ons spel gingen we ons opmaken voor de lange avond in de kantine (tsja als je al om 7 uur moet spelen dan is de avond/nacht lang). De crème fraîche werd weer in de haartjes gesmeerd, euh ik bedoel crèmespoeling/crèmevoeding, nou ja in ieder geval iets in die trant en nadat de helft van het team toch verstek liet gaan op deze lange avond ging de rest toch zeker gezellig naar boven. Onze pot was er alleen ook vandoor gegaan en na gebeld te hebben naar onze pot, lees: teamlidbeheerder van onze pot, kregen we te horen dat we maar sukkeltjes waren. Noh van je mede bodybuilders moet je het maar hebben.

Gelukkig konden we toch genoeg geld bij elkaar schrapen om hele bleke hapjes te krijgen en daarna nog een portie en daarna nog een portie (met nog steeds te weinig kaassoufflés, maar wel gezonder van kleur zeg maar). De appel van Aslɩ of is het nou Asle werd ondergedompeld in de overige curry en dermate genuttigd dat Nynke op de barkruk moest applaudisseren (stomme weddenschap). Inmiddels was het al zeker na elven en daarom dan ook nadrukkelijk tijd om naar huis te gaan.