NIEUWE SHIRTS EN DE VLOEK VAN AKKRUM

29 maart 2014

Afgelopen vrijdag moest heren3 aantreden tegen angstgegner AVC 3. Hoewel deze ploeg niet hoog staat, hebben we altijd ontiegelijk veel moeite met deze ploeg. In de Akkrumer sporthal krijgen we meestal aan de kont.

De wedstrijd begon op het verfoeide tijdstip van 21.45 u., tijdstippen waarop we meestal al aan de goudgele rakkers zitten. We waren compleet, zelfs Gijs was mee als coach. Bij aankomst was duidelijk dat het veld al vrij was, dus we konden mooi snel inspelen. IN de kleedkamer was het algemene hilariteit rondom onze nieuwe kleding. Iedereen was in de weer met het afscheuren van allerlei merkjes en labeltjes. Pelle probeerde als een ware aanvoerder de boel nog wat te regisseren wat betreft verdeling van shirts en rugnummers. Arno speelt al jaren in een shirt met opgeplakt tape als nummer en moest duidelijk wennen aan een echt nummer. En dan de kleur van het shirt. Volgens Klaas B vloekte die wat met de kleur van de broek, maar benaderde meer de haarkleur van onze nestor Martin. Afijn, heel gezellig allemaal, maar dodelijk voor de nodige focus op de wedstrijd.

De eerste set brak ons dit lelijk op. De eerste 10 punten hebben we eigelijk nauwelijks wat gedaan, alleen Pelle mepte een paar mooie ballen in op mid. Op Mid? Ja, op mid!! Experimentje van de coach. Verder hebben we de hele set er wat achteraan geharkt. Technisch duidelijk beter, maar de scheids had besloten daar niet teveel voor te fluiten. Zeg maar: niet. Aan het einde van de set toch nog spannend, maar 2 cruciale service fouten betekenden 1-0 voor Akkrum.

Tweede set kwam Klaas B er in voor Rimmer en Pelle weer op de buiten. Het mocht niet baten. We speelden niet goed gevarieerd genoeg en Akkrum raapte ongelofelijk veel ballen van de vloer. Gijs zijn aanwijzingen hoe we deze Akkrumer muur moesten bestrijden waren aan dovemans oren gericht. We kenden maar 1 soorten volleybal: pass-setup-smash. Akkrum deed ons voor hoe het ook kan: ballen wegleggen in de hoekjes. Dan maar twee man in de pass. Dat ging best goed. Maar na een paar dubieuze beslissingen van de scheids gingen de kopjes naar beneden en de set ging als een nachtkaars uit.

De laatste set mocht uw razende reporter even afkoelen naast Gijs. En hoera, dit bleek een gouden zet. Het team speelde een stuk beter. Met name Arno was lekker stabiel (nooit weer een shirt met tape voor die kerel). Akkrum vond het ook wel prima de laatste set, de scheids vond het wel prima (het liep al tegen elven), dus wij ook. Set netjes gewonnen en snel onder de douche.

Nadat iedereen weer droog was achter de oren kwam dan in de kantine eindelijk het hoogtepunt van de avond: De Terherne Special. Een blad patat van Mount Everest-achtige proporties, rijkelijk gelardeerd met snackjes en twee schalen saus. Het maakte zoveel indruk dat een dames team naast ons spontaan foto’s kwam maken van het schouwspel.

Met volle magen keerden we weer huiswaarts, in het besef dat we wéér niet hadden gewonnen in Akkrum. Rimmer stribbelde nog wat tegen, hij had zijn schrandere oog laten vallen op een plaatselijk schone. Nog twee potjes te gaan en dan is het wel weer mooi geweest. We kunnen ons niet kwalificeren voor Europees volleybal helaas en degraderen valt ook wel wat mee, dus volgende keer tegen de aanstaande kampioen uit Lemmer lekker vrijuit ballen!

 

Fokke

Ps: Willem, bedankt voor de shirts hoor, top geregeld!!