Je opent de Volleybal-app. Even snel kijken waar we staan. En daar is ’ie weer: dat oranje lijntje. Alsof het je aankijkt. Fluisterend: hier boven blijven…
Sinds de aangescherpte PD-regeling voor seizoen 2025-2026 van de Nevobo is dat streepje nét wat prominenter aanwezig in het hoofd van menig team. Want waar voorheen vooral de onderste één of twee teams degradeerden, geldt nu: al vanaf plek 7 kom je in de gevarenzone voor degradatie of promotie/degradatiewedstrijden.
En het komt ineens wel heel dichtbij. Want bij sommige tegenstanders staat het al in de app: een rood bolletje voor de teamnaam. Gedegradeerd. Hoe zuur is dat.
Natuurlijk proberen we ons te focussen op ons eigen spel. Op trainingen, op afspraken, op teamenergie. Maar ergens, achter in je hoofd, speelt het toch mee.
Die set die nét wordt weggegeven. Die wedstrijd waarin je denkt: hier moesten we eigenlijk vijf punten pakken. Maar het worden er drie. Of soms zelfs nul. En dan schuif je weer een stukje richting dat oranje lijntje. Kostbare punten. Kostbare plekken.
En dan is er die andere kant van het verhaal. De vrijdagavond waarop alles klopt. Waarop je wint. Misschien zelfs overtuigend.
Je kijkt weer in de app.
En denkt: yes… weer boven het streepje.
Dat gevoel kennen we allemaal. Daar wil je blijven. Daar hoor je.
Hoe confronterend dat oranje streepje soms ook voelt, het brengt ook iets. Focus. Teamgevoel. Want uiteindelijk draait het daar om: samen vechten voor elk punt, elkaar scherp houden, en alles geven om boven die lijn te blijven. En win je? Dan smaken de bitterballen en patat in de Hoekstra Hal extra goed. De puurste traktatie na een pot die je móést winnen.
Dus ja, dat oranje streepje houdt ons soms in de greep.
Maar het maakt elke gewonnen bal, elke set en elke wedstrijd ook nét wat waardevoller.
